Verslag Trans Schwarzwald
Door Marjan van Wijk
 
Woensdag 17-08-2011, 1e dag VMTS
De kop is eraf: de eerste dag Vaude Trans Schwarzwald zit er op!
Vanochtend vertrokken we om 11uur voor een tocht van 82,5km van Pforzheim naar Freudenstadt. Om 7 uur opstaan en dan maar wachten tot je eindelijk weg mag! En ik was blijkbaar niet de enige die niet kon wachten, iedereen ging als een dolle van start en bleef dat lekker volhouden. En dat terwijl er toch 1830hm op het programma stonden! De eerste helft ging supersnel, in 1.45min. Daarna kwamen wat langere klimmen en ja hoor, blijkt iedereen toch weer gelijk te hebben, niet te snel starten!!! Gelukkig kwam ik onderweg een heel aardig Duits meisje tegen die ook alleen reed op hetzelfde tempo. Helemaal mooi was dat haar grootste hobby ook downhill is: samen lekker hard naar beneden dus en die mannen maar afremmen!!!
De paar keer dat we door een dorpje kwamen stonden mensen te klappen en ons aan te moedigen, erg leuk!
 Marjan rechts.
De tocht was niet erg technisch: 95% brede bospaden en dus gemakkelijk te rijden. Maar het venijn zat hem ook vandaag in de staart: de laatste 10km waren zwaar! Eerst ruim een kilometer modder pad met diepe sporen: amper te fietsen met vermoeide benen. En toen kwamen we in het dorpje Freudenstadt, na ook weer een venijnige klim (viel eigenlijk wel mee maar ik had het wel gehad). Het bordje "1km" kwam dan ook als een welkome verassing! Helemaal blij draaiden we voor het bordje langs en toen..... Nee hè! Een echt heel stijl klimmetje met aan het einde ook nog eens  lange trap als slagroom op het toetje! Op de piccolo naar boven dan maar, aangemoedigd door klappende toeschouwers.
Na 4uur en 10min kwam ik als 11e over de finishlijn, samen met mijn Duitse fietsmaatje. Wow, super! Hopelijk denk ik daar morgen nog zo over en ben ik niet te hard van start gegaan...
Nu op de naar het ongetwijfeld goed verzorgde diner en dan slapen in een iets minder ruim kamp. Gister lagen we in een ijshockey-stadion, vandaag in een klein balletzaaltje. Je word wel ineens heel intiem zo met je fietsmaatjes:) Ach, het is in elk geval gezellig hier!
Morgen staan 66km met 1600hm. Het plan is om wel wat rustiger te starten maar ik denk dat m'n benen ook niet anders willen:)
 
2e etappe VMTS: Freudenstadt naar Wolfach 66,2km, 3,45uur, 13e plaats
Na een heerlijke nacht in het balletzaaltje, vroeg op en wachten tot de start om 11.45uur.
Gisteravond met de nummer 3 van de elite-mannen gesproken en die had goede raad: 1. Chips is geen goede herstel-voeding (dat waren we als toetje aant eten) 2. 0,5liter Heffenweiss Alkoholfrei bier is wel een goede herstel-drank 3. De eerste dag kan iedereen hard rijden, belangrijk is dat je het zondag ook nog kan.
Dus: geen chips meer, een lekker biertje genomen en vandaag rustig beginnen en laag in de hartslag rijden!
Omdat ik gister zo'n goede plaatsing had, mocht ik vandaag in het 3e vak starten. Het was werkelijk tropisch en dat is even wennen na al die uurtjes trainen in regen en wind met armwarmers en windjack. Gelukkig reden we snel het koele bos in en zijn daar ook amper uitgekomen. Het was weer een prachtige rit, in een mooi gebied!
De race ging weer fanatiek van start en na 2km de eerste valpartij omdat mensen elkaar de weg niet gunden, onbegrijpelijk.
Ik heb gewoon heerlijk relaxed gereden en het ging behoorlijk hard. Ik kon geen fijn groepje vinden dus heb ik lekker mijn eigen rit gereden. Met lage hartslag!!!! Het is gelukt, ik trots op mezelf!!!!
En toen: de laatste 15km... Vooraf wist ik het al: alleen maar klimmen. Het begon veel vroeger dan ik herinnerde van de roadmap en het was echt zwaar. 2 lange stukken waren niet te fietsen en die moesten we zelfs lopen. Ik moest telkens terug naar het kleinste blad en dan nog, zwaar... Gelletjes, reepjes, isodrink, allemaal leuk maar mijn "klimvoorbereiding" is hier toch niet tegen opgewassen.
Maar toen kwam het toetje wat al die klimkilometers meer dan waard was: een geweldige downhill! Singletracks, dwars door het bos over smalle paadjes en superstijl, JOEPIE!!!! Met m'n buik op het zadel en knallen!!!! Heerlijk, daar doe je het voor! Arme remblokjes en velgen (ik heb nog "ouderwetse" magura's HS33), die hebben het zwaar te verduren gehad vandaag.
Na de racebaan van gister, was vandaag een veel mooiere tocht. Ondanks weinig kilometers vond ik het pittig en dat is aan de tijd te zien. En dat ik nog geen wedstrijdervaring heb ook: 5 kostbare minuten verloren omdat ik mijn pompje uitleende en wachtte tot die jongen klaar was. Tijdens het wachten zag ik 3 zorgvuldig ingehaalde dames voorbij rijden en ik heb er maar 1 terug kunnen pakken. Dat pompje had ik natuurlijk ook gewoon bij de finish kunnen terughalen. Weer wat geleerd!
Vanavond zijn we neergestreken in een prachtig dorpje. We slapen in een gymzaal en gaan zo weer op weg naar het eten. Fiets staat in het bikepark, al schoon en gesmeerd door de mechanics bij de finish. Echt waar, we worden zo enorm verwend hier, dat had ik echt niet verwacht.
Het plan voor morgen: 88km op en af, klimmen en dalen, klimmen en dalen. Zelfs bij de breefing zeiden ze al: het wordt een zware dag...  Dus, maar weer een heffenweiss biertje bij het eten, goede tips zijn goud waard:)
 
 
3e etappe VMTS: van 88km Wolfach naar Donauschingen, 15e plaats
 
 
Over de etappe van vandaag valt eigenlijk niet veel meer te zeggen dan: zwaar!!!!! Maar dat was vooraf bekend dus niet over zeuren.
Vanaf de start meteen een stijle klim over een smal bospad en de 50km die volgden waren eigenlijk niet veel anders: klimmen, klimmen, lopen en klimmen. Helaas ben ik niet gezegend met een aangeboren talent voor klimmen dus ja, het was zwaar! En dan die lange stukken lopen erbij, de motor kwam er soms niet eens tegenop! Ik heb gewoon lekker mijn eigen tempo gereden en uiteindelijk kom je er dan ook wel. Ter illustratie, na 1uur had ik pas 12km gereden en ik zat in de middenmoot....

Na de 1e stop op 50km ging het gestaag bergafwaards. Met  een lekker windje (tegen) en dat kunnen mijn Hollandse benen dan weer wel heel goed! Op een gegeven moment een iemand gevonden om samen te fietsen. Hij ging eigenlijk net te hard maar door hem kon ik toch nog een redelijke tijd neerzetten: 4.58uur, en 15e plek. Niet super maar ik ben tevreden want ik dacht er zeker 5,30uur over te doen.

Onderweg weer prachtig door de bossen gereden. Ik weet niet wat ze allemaal in die gelletjes en isodrankjes doen, maar ik zag in gedachten de Elfjes door het bos heen dartelen!

Morgen een monstertocht van 117,5km met 1790hm. Ook pittig, vooral aan het einde als we zwitserland ingaan. Maar ik heb met mijn trainingsmaatje afgesproken: niet zeiken, gewoon doen en hard fietsen! Dus dat doen we dan maar hè:)
 
 
 
4e etappe, 117,9km 14e plek
Wat gingen we hard! Dit was de perfecte tocht voor Hollandse benen! Met een paar Nederlanders fietsen we samen op en gingen we in de trein door het bloedhete Duitse landschap. Vlak, bergaf, windje, heerlijk, de kilometers vlogen voorbij!

Na 75km werd het toch wat stijler en moest ik iets afremmen. En toen kwam er een afdaling. Ik was wat moe dus ik deed rustig en hield veel afstand. Maar 2 jongens voor me haalden de bocht niet, vielen half en ik, ik twijfelde over de kant die ik moest nemen en remde.... Dus daar ging ik, onderuit op mijn linkerzij. En dat is niet fijn op een gravelpad! Gelukkig zijn het alleen schaafwonden en wat dikke bulten, zal mooi blauw worden!
En toen moest ik nog ruim 30km. Al mijn energie was meteen weg en toen begonnen de zwaarste kilometers van de dag: lange stijle klimmen. Ik zat compleet kapot en heb veel tijd en plaatsen verloren. Nou ja, dat maakt niet uit, het had veel erger af kunnen lopen, het was een nare val. En andere mensen zijn veel vervelender gevallen en kunnen morgen niet starten. Het ergste lijken nog wel de wespensteken, 1 iemand moest zelfs me een shock door de helicopter opgehaald worden!

Morgen de laatste etappe. Ik zal flink stijf zijn vrees ik en het is er weer 1 met lange klimmen maar voor 60km gaat dat best en het belangrijkste is uitrijden!
Vanavond zitten we lekker met een groepje nederlanders ons herstel-biertje te drinken, onze laatste avond van een superweek! En zelfs met 100man slapen in een sporthal is goed te doen, zonder oordopjes nog wel:) ik zal het wel missen, al die spormensen bij elkaar, allemaal hetzelfde doel en instelling, mijn week Vaude Trans Schwarzwald is echt een topweek!

5e etappe
later meer
 
 
Trans Schwarzwald informatie:
De Tranz Schwarzwald is een 5 daagje ATB wedstrijd in Duitsland.  Vele nederlanders gaan elk  jaar de uitdaging aan met als doel de finish halen. De trans schwarzwald
1. Etappe - 17. August 2011:
Pforzheim - Freudenstadt | 82,5 km - 1.830 hm
Start: Enzauenpark, St. Maur Halle | Ziel: Freudenstadt, Marktplatz
2. Etappe - 18. August 2011:
Freudenstadt - Wolfach | 66,2 km - 1.600 hm
Start: Freudenstadt, Marktplatz | Ziel: Wolfach, Rathaus

3. Etappe - 19. August 2011:
Wolfach - Donaueschingen | 88,0 km - 2.000 hm
Start: Wolfach, Rathaus | Ziel: Donaueschingen, Innenstadt

4. Etappe - 20. August 2011:
Donaueschingen - Murg-Niederhof | 117,9 km - 1.790 hm
Start: Donaueschingen, Innenstadt | Ziel: Murg-Niederhof, Sportgelände
5. Etappe - 21. August 2011:
Murg-Niederhof - Feldberg | 62,7 km - 2.000 hm
Start: Murg-Niederhof, Sportgelände | Ziel: Feldberg, EventCenter am Seebuck

Totaal kilometers 417,3 Km
Hoogtemeters 9.220 hm
   
Kusters.jpg
© Mountainbike Club Oss